Flirten is contact maken door iemand te laten zien dat je hem of haar bijzonder vindt. Je doet dat door positieve aandacht aan de persoon te geven waarmee je contact wilt. Flirten is een hele leuke manier om met anderen in contact te komen en het is zonde als je daarin belemmerd wordt door verlegen of bang te zijn of door te twijfelen. Na deze superleuke dag ben ook jij in staat om met anderen op een leuke manier te flirten. Flirten is Fun wordt bezocht door zowel vrijgezellen als door stellen die hun relatie spannender willen maken.Waarom hokjes en methodieken in coaching onnodig zijn
Geschreven door Bjorn Vos woensdag, 11 mei 2011 10:44
Als ik praat met mensen die het coachvak willen gaan uitoefenen, dan merk ik dat de meeste van hen op zoek zijn naar handvatten waarmee ze cliënten kunnen helpen. Ze zoeken naar methodes om te coachen of naar typologieën waarmee ze mensen in bepaalde types kunnen indelen en zo de signalen die ze hen geven kunnen kwalificeren. Ik weet dat sommigen het er niet mee eens zullen zijn, maar ik zie coachen als iets heel eenvoudigs, als iets dat ieder mens al van nature in zich heeft. Natuurlijk kun je makkelijke dingen ook heel moeilijk maken en veel mensen willen dat ook, want op de een of andere manier geloven mensen eerder dat iets werkt als het moeilijk is, dan wanneer het zo makkelijk is dat een kind de was kan doen.
Een mooi voorbeeld is iemand helpen die een traumatische ervaring heeft gehad. Als je tegen zo iemand zegt dat het verwerken ervan ongeveer een jaar gaat duren en alleen gaat werken als ze elke dag bepaalde oefeningen doen, dan is hij geneigd je te geloven. Als je tegen dezelfde persoon zegt dat ze in een uur van het trauma, waar ze al jarenlang mee rondlopen, kunnen afkomen, dan is er ongeloof en kunnen ze ermstig gaan twijfelen aan je capaciteiten als coach. En toch is dat wat we zelfs in de basisopleiding van NLP al doen: iemand in nog geen half uur van een trauma afhelpen.
Het ongeloof in makkelijke oplossingen zorgt ervoor dat we blijven zoeken naar moeilijke manieren en dat geldt ook voor coachen. In mijn optiek bestaat coachen uit iets dat iedereen al kan: zinvolle vragen stellen en observeren. Welke methodiek of typologie je ook gebruikt, dat is waar het altijd op neerkomt. Het verschil tussen coaches zit hem dus niet zozeer in wat ze doen, maar hoe ze het doen. Het verschil zit hem ook in het interpreteren van de signalen die je van je cliënt krijgt. Zeker als je werkt met bepaalde typologieën (zoals TA, REBT, Enneagram), merk je dat je de signalen van je cliënt vertaalt naar een bepaald type mens. En die typeringen zijn allemaal verarmd, het zijn generalisaties die misschien gelden als je met grote massa's werkt, maar wat minder goed passen bij een specifiek individu. De vragen en observaties komen dan ook veel meer voort uit de typologie of methodiek, dan dat ze iets te maken hebben met hoe de cliënt iets doet. De coach die werkt met methodieken, is met zijn bewustzijn vaak meer bezig met het toepassen van de methodiek, dan met het observeren van de signalen van een cliënt. Een ander nadeel is dat je altijd moet nadenken over de volgende stap of de eigenschappen van bepaalde types moet onthouden. Dat legt een behoorlijke denkdruk op de coach die je veel zinvoller kunt gebruiken.
Als je leert dat er voor elk probleem een makkelijke oplossing is en daarnaar op zoekt gaat, zal je merken dat je alleen maar hoeft te vertrouwen op je eigen observatievermogen en je vaardigheid om zinvolle vragen te stellen, waarmee je de cliënt alternatieven voor zichzelf laat ontwikkelen. Want coachen gaat altijd over het creëeren van andere keuzes dan de ene keuze die de cliënt zichzelf geeft. Je hebt als coach dus geen methodiek nodig om mensen te helpen of typologieën waarmee je het gedrag van de cliënt begrijpt.
In mijn praktijk coach ik bijvoorbeeld veel mensen met depressies. Daar kun je heel moeilijk over doen. Je kunt de cliënt confronteren met zijn of haar slachtofferrol, de oorsprong van de depressie achterhalen, diep in de jeugd en de opvoeding van de cliënt duiken, hem of haar maandenlang congnitieve gedragstherapeutische oefeningen meegeven of elke andere methodiek toepassen. Je kunt ook zien (en dat ziet iedereen) dat de cliënt iets anders dan de depressie nodig heeft en hem meteen heel hard laten lachen, zodat hij voelt dat hij zich op dit moment (en elk ander willekeurig moment) helemaal niet depressief hoeft te voelen en van daaruit verder te werken. Als dit te ver van je bed is, leer dan wat meer te vertrouwen op je eigen observaties. De kans is groot dat die veel beter zijn dan welke methodiek of typologie ook. Onthoud dat als je aan het coachen bent, de oplossing tegenover je zit en je geen bijzondere methodiek nodig hebt om die oplossing te vinden. Maak coachen niet moeilijker dan het is.
Wil je leren om te werken met de signalen die cliënten je geven? Doe dan mee met de workshop Coachen met NLP op 27 en 28 mei. De informatie vind je hier.
| < Vorige | Volgende > |
|---|
